یک مرد جوان در حالی که با غم مرگ نامزدش و همچنین والدین او کنار می‌آید، باید بفهمد که از زندگی خود چه می‌خواهد.

یک سرآشپز به نام کارل ، زمانی که کارش را در رستوران از دست می دهد ، تصمیم می گیرد از طریق یک کامیون به مشتریانش خدمات رسانی کند. اما در این راه با مشکلات مختلفی مواجه می شود که…

یک کمدی سیاه که در دنیایی افسانه‌ای و بدون زمان روایت می‌شود. کی. راث باینوا، هنرمند و نابغه خودخوانده، تنها یک روز دیگر برای زندگی فرصت دارد. او بهترین و تنها دوستش، میلز جوکین، را به خدمت گرفته تا او را با یک درشکه دوچرخه‌ای به این‌طرف و آن‌طرف ببرد. باینوا در آخرین تلاش خود برای کاوش در عمیق‌ترین اسرار زندگی، یکی پس از دیگری آزمون‌های مضحکی را پشت سر می‌گذارد. او روز خود را با یک اجرای نهایی به پایان می‌رساند؛ مجلس ترحیم زنده خودش. در یک صحنه موقت در یک دشت باز، دوستان و دشمنان باینوا گرد هم می‌آیند تا برای آخرین بار شاهد جنون او باشند.

مهمانان سرکش سيارات ديگر باز دردسرساز شده اند و «مأمور جني» (اسميت) به کمک همکار سابقش، «مأمور کي» (جونز) نياز دارد. اما مأمور «کي» خاطره اش پاک شده است... 

به اعضای تیم اردک‌ها بورسیه تحصیلی در آکادمی ادن هال پیشنهاد می‌شود، اما آن‌ها با روش‌های مربی جدید خود به مشکل می‌خورند و پیش از بازی بزرگشان در برابر تیم اصلی مدرسه، از سوی هیئت مدیره تحت فشار قرار می‌گیرند تا بورسیه خود را حفظ کنند.

پس از آنکه بازگشت گوردون بمبئی به ورزش هاکی ناکام می‌ماند، او به عنوان سرمربی تیم ملی هاکی آمریکا برای بازی‌های حسن نیت جوانان انتخاب می‌شود. بمبئی اعضای تیم اردک‌های قدرتمند را دوباره دور هم جمع می‌کند و چند بازیکن جدید را هم به تیم می‌آورد؛ با این حال، او با شهرت تازه‌یافته‌اش دچار حواس‌پرتی می‌شود و اگر می‌خواهد اردک‌ها تیم ایسلند، مدعی اصلی مسابقات را شکست دهند، باید تمرکز خود را دوباره به دست آورد.

هنری رونگارتنر ۱۲ ساله که پدر مرحومش بازیکن بیسبال لیگ‌های فرعی بود، با وجود ضعف‌های جسمانی‌اش، با رویای بازی بیسبال بزرگ شده است. پس از اینکه بازوی هنری هنگام تلاش برای گرفتن توپ در مدرسه می‌شکند، تاندون بازوی او بیش از حد سفت جوش می‌خورد و این اتفاق به او اجازه می‌دهد تا توپ‌هایی با سرعت ۱۰۳ مایل بر ساعت پرتاب کند. لری «فیش» فیشر، مدیر کل تیم بحران‌زده شیکاگو کابز، هنری را در ورزشگاه ریگلی فیلد می‌بیند؛ آن هم پس از اینکه هنری توپ هوم‌ران حریف را از روی سکوهای بیرونی زمین مستقیماً برای گیرنده پرتاب می‌کند. به نظر می‌رسد هنری همان پرتاب‌کننده‌ای است که باب کارسون، مالک تیم، آرزویش را داشته است.